Είμαι συγκλονισμένη. Αυτή τη στιγμή είμαι βουρκωμένη. Το μουσείο είναι υποβλητικό με τις φωτογραφίες και την ένδειξη ότι όλα αυτά τα ευτυχισμένα και γεμάτα όνειρα πρόσωπα εκτελέστηκαν στις 13 Δεκεμβρίου 1943, καθώς και με την πένθιμη μουσική της τελευταίας αίθουσας. Η αγριότητα των πολέμων είναι ασύλληπτη, γι ΄ αυτό ας εργαστούμε όλοι για την ειρήνη, αυτό μας διδάσκει αυτό το μουσείο.

Η ιστορία αυτού του τόπου είναι γραμμένη κάτω από κάθε πέτρα, μέσα σε κάθε σπίτι, γύρω από κάθε αυλή, κάτω από κάθε ακτίδα του ήλιου που βγαίνει καθημερινά... Η μνήμη και η γνώση είναι η μεγαλύτερη σφραγίδα για τη διατήρηση του έθνους μας! Είναι στο χέρι μας!

Επισκέφθηκα τον χώρο τούτο συγκινημένος και φεύγω συγκλονισμένος. Σ’ ένα τέτοιο χώρο, όπου μιλά η ιστορία και η ψυχή των ανθρώπων, τα πολλά λόγια περιττεύουν. Ένα μεγάλο μπράβο σε όσους έφτιαξαν και διευθύνουν αυτό το υπέροχο Μουσείο που αποτελεί μοναδική κιβωτό για τη συλλογική μνήμη των Ελλήνων.