Επισκεφθήκαμε το Μουσείο αυτό και συγκινήθηκα πολύ όταν είδα το βλέμμα της κόρης μου να κοιτά με πόνο τα πεινασμένα παιδάκια. Πρέπει να γνωρίζουν τα παιδιά μας, τα Ελληνόπουλα όλα! Να μην αφήνουμε να ξεχάσουν.

Μια ηλιόλουστη μέρα λίγο πριν τα Χριστούγεννα, ήρθαμε και μόλις άνοιξε η πόρτα του Δημοτικού Σχολείου ξεδιπλώθηκε μια άλλη μέρα μέσα στην καταχνιά, στην ομίχλη, βυθισμένη και μισοσβησμένη στη θύμηση μας. Ταρακουνηθήκαμε, συγκλονιστήκαμε. Είμαστε τυχεροί γιατί βρήκαμε αυτή την πόρτα ανοιχτή...

Ήταν μια μοναδική εμπειρία! Μας δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσουμε, ίσως με τον πιο όμορφο τρόπο, το σκληρό και μακάβριο πρόσωπο του φασισμού. Η χώρα μας υπέφερε πολλά από τους Γερμανούς και καλό είναι να τα γνωρίζουμε. Σας ευχαριστούμε πολύ!