Γονατίζω ευλαβικά στον ιερό αυτό τόπο. Μικρό παιδί τότε έζησα τα γεγονότα σ΄ένα χωριό πολύ κοντά. ΔΕΝ ΞΕΧΑΣΑ!!

Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων, Ολοκαύτωμα του ανθρώπινου γένους από κτήνη που ενώ αρνούνται να ζητήσουν εμπράκτως συγνώμη, επισκέπτονται ως τουρίστες τον τόπο που πότισαν με αίμα. Οι νεκροί των Καλαβρύτων, οι εκτελεσθέντες από τους αιμοσταγείς Ναζί είναι συγγενείς όλων των Ελλήνων.

Τι είναι αυτό που διακρίνει το θύμα από τον θύτη? Είναι σίγουρα αυτό το καθαρό βλέμμα που σε κοιτάει από την γκριζόμαυρη φωτογραφία. Ένα βλέμμα που κοιτάει αθώο και χαμογελαστό που ατενίζει γλυκά και χωρίς φόβο την αιωνιότητα.
Ο θύτης δεν κοιτά. Το βλέμμα του χάνεται κόκκινο σαν το άδικο αίμα που έχυσε.
Η μοίρα των τυράννων γράφεται «επί ασπαλάθων» μας λέει ο Σεφέρης μνημονεύοντας τον Αριστοτέλη.
Εκεί γράφεται το δικό τους τέλος.
Αυτό κάνει τη διαφορά.