Σήμερα, 15-05-2010 ξανάζησα νοερά τη θυσία των μαρτυρικών Καλαβρύτων. Νοιώθω ιδιαίτερα υπερήφανος και ευλογημένος από το Θεό που διετέλεσα επί 8μηνο (1974-75) υπηρεσιακός δήμαρχος Καλαβρύτων, ως Πρωτοδίκης τότε Καλαβρύτων.

Η επανάσταση για την ελευθερία έχει αίμα ελληνικό. Η υπερηφάνεια και η αξιοπρέπεια έχουν αίμα ελληνικό. Νιώθω υπέροχα που κατάγομαι από τα Καλάβρυτα, είμαι σίγουρη ότι και να γύριζε ο χρόνος πίσω οι Καλαβρυτινοί θα αντιμετώπιζαν με το ίδιο σθένος Τούρκους - Γερμανούς και οποιονδήποτε βάρβαρο θα προσπαθούσε να μας λεηλατήσει. Έχουμε κουράγιο, δύναμη, αξιοπρέπεια, λεβεντιά. Τα χαρακτηριστικά μας είναι μοναδικά! Είμαστε κράτος ανάδελφο και αξιοζήλευτο. Τιμή και δόξα στην «μαρτυρική Πόλη των Καλαβρύτων» όπως έλεγε και ο παππούς μου.

Είναι κάτι που δεν μπορεί να εκφραστεί με λόγια. Μια έκθεση, ένα μουσείο ανεπανάληπτο. Συγχαρητήρια σε όλους όσοι εργάστηκαν γι’ αυτό. Τέτοιες βαρβαρότητες δυστυχώς συνεχίζονται με άλλους ανθρώπους, σε άλλους τόπους.
Καλαβρυτινοί, είσαστε ένας ηρωικός λαός. Καλά κάνατε και ενταφιάσατε τον αγκυλωτό σταυρό-σημαία.