«Τον ανδρειωμένο μην τον κλαις
μήδε κι αν αστοχήσει
κι αν αστοχήσει μια και δυο
πάλι ανδρειωμένος είναι».
Κρητικό Ριζίτικο

Όταν έφθασα στα Καλάβρυτα, αισθάνθηκα μια έντονη συγκίνηση. Κατά την επίσκεψη στο Μουσείο η συγκίνηση αυτή κορυφώθηκε. Με παρηγόρησε όμως το γεγονός ότι τα Καλάβρυτα δεν είναι μόνο τόπος εθνικής μαρτυρίας αλλά και τόπος Εθνικής Αντίστασης.

Η επανάσταση για την ελευθερία έχει αίμα ελληνικό. Η υπερηφάνεια και η αξιοπρέπεια έχουν αίμα ελληνικό. Νιώθω υπέροχα που κατάγομαι από τα Καλάβρυτα, είμαι σίγουρη ότι και να γύριζε ο χρόνος πίσω οι Καλαβρυτινοί θα αντιμετώπιζαν με το ίδιο σθένος Τούρκους - Γερμανούς και οποιονδήποτε βάρβαρο θα προσπαθούσε να μας λεηλατήσει. Έχουμε κουράγιο, δύναμη, αξιοπρέπεια, λεβεντιά. Τα χαρακτηριστικά μας είναι μοναδικά! Είμαστε κράτος ανάδελφο και αξιοζήλευτο. Τιμή και δόξα στην «μαρτυρική Πόλη των Καλαβρύτων» όπως έλεγε και ο παππούς μου.