Στη ζωή σε κάποιους πέφτει ο κλήρος να πρέπει να πολεμήσουν και άλλοι τον τραβάνε μόνοι τους. Τους πρώτους τους καλώ αγωνιστές της ζωής. Τους δεύτερους της μνήμης. Ευλογία για κάθε άνθρωπο είναι να τους γνωρίσει. Είτε με τον έναν, είτε με τον άλλο, ο σπόρος της θέλησης και της αγάπης για ζωή αληθινή θα ποτίσει σίγουρα κάποιο περιβόλι στην καρδιά του. Όταν όμως συναντά σε έναν και μόνο άνθρωπο και τους δύο αγωνιστές, τότε αυτό δεν είναι μόνο ευλογία. Είναι θείο δώρο. Είναι τιμή και ευθύνη.
Σας ευχαριστώ που με τιμήσατε με την παρουσία της Μνημοσύνης μπροστά μου. Γεμάτος ευθύνη σας λέω: Γειά χαρά δάσκαλε Χ. Φ. Ο πιο ταπεινός μαθητής σου.

Προτιμήσαμε σήμερα μια βόλτα στην Αγία Λαύρα, στα Καλάβρυτα, στο Μέγα Σπήλαιο, γιατί η τηλεόραση «διδάσκει» αλλιώς την Ιστορία. Είμαστε περήφανοι που καταγόμαστε από αθώους και γενναίους Έλληνες, σήμερα φέραμε κοντά μας τα 2 παιδιά μας, 7 και 4 ετών, και κλείσαμε την τηλεόραση για να δουν από κοντά λίγη αληθινή ένδοξη ιστορία και παράτολμη θυσία!

Με λένε Ελένη και είμαι 12 ετών. Αυτό το Μουσείο με συγκίνησε πραγματικά βλέποντας και ακούγοντας ότι θανατώθηκαν τόσοι πολλοί άντρες σε αυτόν το τόπο.