Περπάτησα σε κάθε αίθουσα του σχολείου αυτού με δέος, τιμή και θλίψη... «Ένα δάκρυ άφησα εις μνήμην των θανόντων, όλοι δικοί μου είναι...»

Η επίσκεψη στο Μουσείο των Καλαβρύτων λειτούργησε σαν να έπεσε μία αόρατη βόμβα μέσα μου, ταρακουνώντας όλο μου το είναι: με έκανε επαναβεβαιώσω μέσα μου την πίστη μου στα ιδανικά της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας και να ορκιστώ για μία ακόμα φορά: " Ποτέ πια πόλεμος".

Επισκέφθηκα τον χώρο τούτο συγκινημένος και φεύγω συγκλονισμένος. Σ’ ένα τέτοιο χώρο, όπου μιλά η ιστορία και η ψυχή των ανθρώπων, τα πολλά λόγια περιττεύουν. Ένα μεγάλο μπράβο σε όσους έφτιαξαν και διευθύνουν αυτό το υπέροχο Μουσείο που αποτελεί μοναδική κιβωτό για τη συλλογική μνήμη των Ελλήνων.