Η μνήμη είναι ζωή. Η λήθη είναι θάνατος. Μπράβο στην αναβίωση αυτής της μνήμης.

Ένα από τα πιο συγκινητικά και παράλληλα απλά μουσεία που έχω επισκεφθεί, καθώς είναι τοποθετημένο στο σημείο που συνέβη το μεγάλο κακό του 1943. Οι ζωντανές μαρτυρίες των ανθρώπων που βίωσαν με το δικό τους τρόπο αυτά τα τρομακτικά γεγονότα, πραγματικά σε κάνουν να ανατριχιάζεις, περιγράφοντας λεπτό - λεπτό αυτές τις στιγμές. Η τελευταία αίθουσα είναι πολύ συγκινητική, καθώς διαφαίνονται και αποκαλύπτονται τα ονόματα και τα πρόσωπα αυτών που χάθηκαν, ενώ παράλληλα η υπέροχη μουσική την ντύνει χαρακτηριστικά.

Είναι κάτι που δεν μπορεί να εκφραστεί με λόγια. Μια έκθεση, ένα μουσείο ανεπανάληπτο. Συγχαρητήρια σε όλους όσοι εργάστηκαν γι’ αυτό. Τέτοιες βαρβαρότητες δυστυχώς συνεχίζονται με άλλους ανθρώπους, σε άλλους τόπους.
Καλαβρυτινοί, είσαστε ένας ηρωικός λαός. Καλά κάνατε και ενταφιάσατε τον αγκυλωτό σταυρό-σημαία.