The Municipal Museum of the Holocaust is an “experiential” museum that focuses on the exhibition – divided in thematic units – of all kinds of museological material associated with the events of the Holocaust of December 13, 1943 in Kalavrita and all the events before and after the Holocaust in the wider area of the Kalavritan province. The Museum's material is exhibited in five thematic units in five rooms:
The Municipal Museum of the Kalavritan Holocaust -
Building Plan
1st Room -
Subject: Prewar Kalavrita
Our old town
In the old days our small town with the beautiful square the coffee shops and the barber shops and the offices and the water fountains ,
III
And every Sunday, everyone was in the church, the pupils at schools. And then in the coffee shops, Chamouzas is at the square and the band is playing!
V
And there were lots of joys: The best man’s little place the little tavern of Pachis and the store of Gazis which has “a bit of all!” But disaster got to it! G. Koutsouris
II
had a lot of people! Officials and traders lawyers and doctors shoemakers and artisans small barbers in those good old times!
IV
And I think everyone waits for the night to come and the little train to arrive and the engine is driven by Nikandros with the little goat-beard ... And all this in those times!
2nd Room
- Subject: Occupation – “Operation Kalavrita”
“As everywhere, Kalavrita has been under the Axis stranglehold since May 1941. However, the inhabitants’ spirit is high and their conviction of the final victory is strong. This is 1943. The axis Rome-Berlin-Tokyo has suffered merciless blows from the East and the West and is in a very difficult position. However, the whole of Europe suffers under Nazi Germany which is infuriated by the multiple blows it has taken. This, besides the extensive war fronts, has to deal with the national resistance that develops in the occupied countries and struggles to maintain hold of large tracts of hostile nations. Adolf Hitler and his collaborators activate their ‘secret weapon’, the ultimate advantage: organized terrorism brought about by ruthless man slaughter, looting and burning and the annihilation of all those associated with freedom. The implementation of the plan was thoroughly thought out and organized. The first blow was not to be random; it was absolutely necessary to aim at the ‘heart’. Thus, in all countries cities were hit that had led the fight for freedom. Such a city was the city of Kalavrita, which had taken the lead in the fight for national liberation in 1821...”
P. Nicolaides (Survivor)
3rd Room
Subject: Destruction in the wider area
“We were bombed on 29 November 1943, the eve of Saint Andrew, patron saint of my village, Skepasto. I was twelve years old at the time and went to school. When the German planes flew over us, our teacher, Leonidas Papacharalambous, commanded us to go out.
The bombs started falling. I remember him calling me to his side, inside a pit he had fallen in to find cover:
“Come on, get close to me and don’t move,” he said. I obeyed. Then a bomb fell, a stone hit me on the head. Blood gushed out ... He couldn’t stop the bleeding for the world ...”
“I remember how we carried my father to the village on a ladder. Some wept and others mocked us and laughed ... We put him outside in the garden but someone advised us to bring him inside the house, in case they pitied us and did not set it on fire. But they (the Germans) came in, threw down the oil lamp and tried to burn the house down ...
We found the president of the village gutted; he was still alive but we could not help him any more ... We were up all night ... I remember men wearing women’s clothes to escape, climbing on roofs, taking refuge to the rocks ...
We did not know where they had executed them yet ... In the morning we begun to look for them. We went to the church of Aghia Paraskevi. The sight was shocking ... layers of corpses … also there were two wounded. A teacher was shot in the jaw; the villagers carried him on their shoulders but it was too late. Another, Philippos Grintzos was his name, had survived the massacre because a dead man had fallen on him and hid him. We dug holes and buried them ...”
Testimony of Elli Stephanopoulos-Grintzos, victim of the tragedy in Kerpini
4th Room
Subject: The Germans in Kalavrita - Destruction
“... It's about 10:30 a.m. and black smoke billows everywhere. Gunshots echo in the city. They are fired to ignite the powder with which the Germans sprinkle the houses to burn them down more easily. Flames and smoke everywhere. Smoke, bangs and looting. The fire eats up mercilessly houses, shops, state institutions, cottages and barns, churches, property, years and years of labor …
The first German who dragged me was, in fact, deceived. He thought I was killed and when he left he ‘tipped’ me with a kick. Then a second soldier came. I thought the same thing would happen with him. With the first one’s kick though, my gold watch had fallen from my pocket and he immediately noticed it. He felt it with his hands and at the same time he glanced around him. They had probably forbidden them to rob the dead and he feared that an officer would spot him. The watch dazzled him. It was love at first sight. He picked it up in his hands but then he let it fall again.
Eventually I could no longer hold my breath and I breathed in. Then he fired his pistol and shot me in the neck and left immediately.”
Georgios Georgantas (Survivor)
5th Room
Subject: Historical Memory (the pantheon of the Kalavritan heroes - the Nazi atrocities)
“I lost my husband, Nicos, and my three lads, Antonis, Georgis and Christos. And I was left alone and unprotected with my five orphans ...”
Antiope Chondronikola
“I had four brothers ... I go up and find just one of them, Nicos. Half his head lay forward, the other half lay back, burning ... I take one step back and there I see him, Christos. He is dead too, gutted. I find Alexis too; shot in the heart, bleeding. I find Dimitris; his hands are cut, he is moaning. I step back and find my father. His face was lost … Horror ... grief ... tears ...”
Trisevgeni Ferleli-Rekouti
Courtyard The East side of the courtyard
From the Guest Book
Το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων έχει περάσει στην ανεξίτηλη ιστορική μνήμη, στην οποία εγράφτηκε μια για πάντα. Η Ιστορική μνήμη θα διατηρηθεί, αυτό είναι άλλωστε το προνόμιο της ιστορίας: ότι δεν λησμονιέται. Η μνήμη όμως των ανθρώπων χρειάζεται υπενθύμιση και βοήθεια. Αυτήν την ανάγκη – τόσο σπουδαία και αναγκαία - έρχεται να καλύψει το Μουσείο του Ολοκαυτώματος, το οποίον θα θυμίζει στους επερχόμενους το μέγα αυτό γεγονός. Μέγα για των αριθμό των θυμάτων, μέγα για την ιστορία, μέγα για τα διδάγματα, μέγα για τα μελλοντικά. Εύχομαι στο μουσείο να εκπληρώσει με επιτυχία την μεγάλη αποστολή του.
09 Ιανουαρίου 2005 Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος τ. Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας
«Με σεβασμό σε εκείνους που ηρωικά θυσιάστηκαν ώστε να μπορούμε εμείς σήμερα να φωνάζουμε και να διδάσκουμε τη λευτεριά και να ξέρουν όλοι ότι δεν υπάρχει τίποτε που θα λυγίσει το κουράγιο των Ελλήνων».
29/05/2011 Γ. Α. Παπανδρέου Πρωθυπουργός της Ελλάδος
These events must never be forgotten as we forge a brighter future together. Long live the Greek nation!
29/05/2011 Stephen Harper Prime Minister of Canada
Με βαθειά συγκίνηση ζήσαμε την οδύνη των Καλαβρύτων . Βήμα βήμα βλέπουμε την ιστορία του τόπου και ζωντανή την τραγωδία. Συγχαρητήρια στο Δήμο για το δημιούργημα του Μουσείου. Είναι μνημείο για την Ελλάδα και τον κόσμο.
31-12-2010 Α. Μπενάκη - Ψαρούδα τ. Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων
I have heard a lot of this horrible things, but now I have seen it with my eyes. I am German and am sorry what my people has done in Greece.
23-8-2011 S. Fali
This museum is really good because you have found a lot of information of the World War 2 period. It was quiet upsetting to look/read stuff line the big wall of photos and names of man who got executed by the Germans. It was quite nice to remember them in that way!
Lydia Geronikolos Age II 21-8-11 England
This is an amazing museum. My father was from mazeika before he moved to Australia in 1963. This museum showed the history of the area and it was so upsetting it made me cry.
Peter Raptis Sydney Australia 18-6-2011
Σας αξίζουν θερμά συγχαρητήρια. Στην Ελλάδα που είναι κάθε μέτρο και θυσία Ελλήνων υπέρ της ελευθερίας τους. Αποτελεί φωτεινό παράδειγμα οργάνωσης της μνήμης με παρατιθέμενα τεκμήρια από αυτό το απίστευτο μαρτύριο των Καλαβρυτινών. Έχω συγκλονιστεί και σοκαριστεί. Θέλω να κλάψω και δεν μπορώ. Δεν βγαίνουν δάκρυα μόνο οργή
Με εκτίμηση Σοφία Δ. Βάνα Καθηγήτρια
Πολύ καλή Δουλειά! Ιδιαιτέρα μου άρεσε πολύ η αίθουσα με τις φωτογραφίες και τα ονόματα αυτών των ανθρώπων. Επίσης, έχω «σοκαριστεί» με τις ηλικίες κάποιων παιδιών, όπως 12, 13, που αυτά τα παιδιά βρίσκονται στη δική μου ηλικία. Ιδιαίτερη συγκίνηση, μου έφερε το γεγονός, ότι μέσα σ’ αυτούς τους ανθρώπους βρίσκεται ο αδερφός του παππού της δασκάλας που μου κάνει μάθημα Αγγλικών. Το όνομα αυτού του ανθρώπου Κόντης Κίμωνας! Και τέλος, θα ήθελα να σας ξαναπώ, ότι έχετε κάνει φοβερή δουλειά και θέλω να σας πω ένα μεγάλο - τεράστιο ΜΠΡΑΒΟ!!!
Λυδία Μαθήτρια 13 ετών Αθήνα
Πόσες φωτιές αρκούν για να κάψουν τις μνήμες: Πόσες μάχες πρέπει να δοθούν για να σβήσουν το παρελθόν: Πόσα δάκρυα θα κυλήσουν ακόμα στα πρόσωπα και στις καρδιές μας : Αυτό που είδα και έζησα ερχόμενη εδώ δεν ήταν απλά μια εμπειρία ξενάγησης. Το μουσείο σας είναι « κατάθεση ψυχής και ενσάρκωση συναισθημάτων» Έζησα μια μικρή κάθαρση. Τιμή και Μνήμη στους ήρωες!
Ιωακειμίδου Νίνα 26-12-2011 (μάνα 2 παιδιών, Ελληνίδα.)
Τα λόγια δεν μπορούν να περιγράψουν τα συναισθήματα που σου γεννούν αυτά τα ντοκουμέντα! Οι θηριωδίες αυτού του πολέμου πρέπει να μας θυμίζουν καθημερινά την αξία της ζωής και φυσικά να είναι παράδειγμα προς αποφυγή… γιατί τελικά όλες οι πλευρές είναι χαμένες … κανένας δεν κερδίζει στον πόλεμο.
Μέργα Μαρία 15-7-2011
Σαν Κρητικός που και εμείς έχουμε υποστεί την βαρβαρότητα των Γερμανών, είμαι συγκλονισμένος από αυτό το μουσείο που κρατά τις μνήμες ζωντανές της εποχής της μεγάλης σφαγής. Συγχαρητήρια για αυτό το πνευματικό μνημείο των συμφορών.
Αετουδάκης Δημήτρης 23-1-2011
Η μνήμη των εκτελεσθέντων και των γεγονότων της ιστορίας μας, αλλά και η λήθη, δηλαδή η ευχή να μην πραγματοποιηθούν ποτέ πια ανάλογες θηριωδίες στην ανθρωπότητα, είναι το μήνυμα αυτού του μουσείου, ουσιαστικά προσκυνήματος στον τόπο της θυσίας.
Αρχιμανδρίτης Νικόδημος Ηλιόπουλος 5-2-2011
Υποβλητικό και άκρως ατμοσφαιρικό. Οι φωνές που ακούγονται συνεχώς να περιγράφουν τις αδιάψευστες συνέπειες, είναι μια συνεχή υπενθύμιση του κακού και άδικου που φέρνει ένας πόλεμος. Συγχαρητήρια για το μουσείο.
Χρήστος – Ζηνοβία 30- 4-2011
Συγχαρητήρια για το εξαιρετικό στήσιμο του μουσείου. Πραγματικά η περιδιάβαση στη έκθεση αποτελεί μια συγκλονιστική εμπειρία. Η μουσειολογική προσέγγιση του θέματος ιδιαίτερα επιτυχημένη. Όσο υποψιασμένος και αν είναι ο εν δυνάμει επισκέπτης, παρασύρεται αβίαστα στην δίνη των γεγονότων εκείνων των χρόνων και γίνεται ένας από αυτούς που έμειναν πίσω και κοιτούν αυτούς που χάθηκαν. Και πάλι συγχαρητήρια. Αξίζει να γνωστοποιηθεί το μουσείο, όχι μόνο στον Ελλαδικό χώρο, αλλά και στο εξωτερικό για πολλούς λόγους….
Θάλεια – Μαρία Αλεξάκη Μουσειολόγος, Θεσσαλονίκη 8-9-2011
Συγχαρητήρια για την συγκέντρωση και την καταγραφή όλων των τόσο σημαντικών ιστορικών στοιχείων. Η ύπαρξή τους είναι απαραίτητη για την κατανόηση του ιστορικού παρελθόντος. Άλλωστε όσο καλύτερα γνωρίζουμε το παρελθόν μας ως έθνος, τόσο καλύτερα κατανοούμε το παρόν μας και ¨ χτίζουμε ¨ το μέλλον μας.
Ε. Μοράκου. 30-4-2011
Η έκθεση σε κάνει να σκέφτεσαι με κάθε λεπτομέρεια το ολοκαύτωμα και όλους τους ανθρώπους που εκτελέστηκαν. Οι προσωπικές μαρτυρίες είναι ιδιαίτερα συγκινητικές. Αυτοί οι άνθρωποι θυσίασαν τη ζωή τους για να έχουμε εμείς τώρα την ελευθερία μας. Τους αξίζουν πολλά μουσεία, ως ένδειξη σεβασμού.
Λαδά Χρυσάνθη Μητροπούλου Βέλβα 5-4-2011
ΚΤΗΝΩΔΙΑ Αυτό δεν είναι μουσείο… Είναι ένα δράμα χτισμένο πάνω στο θάνατο και κατοικημένο από τις δακρυσμένες ψυχές που τον έζησαν. Φεύγοντας αφήνουμε σεβασμό και συγκίνηση από βάθους καρδίας. Ευχαριστούμε…
15-01-2008 Λεβεντάκου Γεωργία Σιάσιος Αλέξανδρος
Συγκλονιστικό το μνημείο και τραγικά τα συναισθήματα που μας γέμισε. Ο φασισμός, ο εγωισμός και η παντελής έλλειψη ανθρωπιάς και σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας μόνο πόνο και αδικία μπορούν να φέρουν. Ας είναι το μνημείο αυτό μια μνήμη που θα βάλει φραγμό στα κατώτερα αισθήματα και θα μας βοηθήσει να γίνουμε περισσότερο άνθρωποι.
Θεσσαλονίκη 23-12-2007 Μαριέτα – Πρόδρομος – Παύλος – Θεοδώρα
Η Ιστορία είναι ένα παράθυρο ανοιχτό στο χθες από όπου όποιος κατορθώσει να εισχωρήσει, ο δρόμος για το αύριο θα είναι ευκολότερος!! Συγχαρητήρια για τη δουλειά που έχει γίνει και που κάνατε εν μέρει πράξη τα λόγια του Κωστή Παλαμά: « Χρωστάμε σε όσους ήρθανε, θα ‘ρθουνε, θα περάσουν, κριτές θα μας δικάσουν οι αγέννητοι νεκροί».
04-01-2009 Θάνος Χρυσάνθης Καθηγητής Ιστορίας Δ.Ε
Μέσα στα μάτια των γονιών μου είδα τον τρόμο της γερμανικής κατοχής και μέσα στα λόγια τους τα πάθη του λαού μας. Μέσα στα εκθέματα του Μουσείου, είδα εγώ και τα παιδιά μου με τα μάτια μας, την αλήθεια των λόγων των γονιών μου και τη σελίδα της ελληνικής ιστορίας που δεν θα ήθελα να δω ποτέ να επαναληφθεί σε καμιά από τις επόμενες γενιές Ελλήνων!
6-04-2008 Αθηνά Τετράδη- Μαίρη Κρυονέρι Αττικής
Είναι η δεύτερη φορά που έρχομαι σ΄ αυτό το μουσείο. Η συγκίνηση παραμένει και ξαναγεννάται κάθε φορά. Ανατριχιαστικές και ολοζώντανες μαρτυρίες. Σε μεταφέρει ακριβώς στη στιγμή του ολοκαυτώματος. Ελπίζω να κατορθώσω να ξαναέρθω.
25-10-2008 Ραπτάκη Θεανώ Ηράκλειο Κρήτης
Ένας κόμπος, ένας λυγμός να ανεβαίνει… Πράγματα που δεν έχουν και δεν μπορούν να περιγραφτούν με λόγια. Στο θέαμα αυτής της εξαιρετικής συλλογής μα περισσότερο στο αντίκρισμα με τις φωτογραφίες και τα ονόματα των πεσόντων, η καρδιά σφίγγεται. Ένας ελάχιστος μα πολύτιμος φόρος τιμής και ένα αίσθημα εθνικής υπερηφάνειας και χρέους στην μνήμη τους. Συγχαρητήρια στους συντελεστές και ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ στους ΗΡΩΕΣ.
28-10-2007 Κωνσταντίνα Κοντούλη Ετών 20
Συγχαρητήρια για τα εκθέματα του Μουσείου, τα οποία μας θυμίζουν ότι ο πόλεμος σε συνδυασμό με τον φασισμό πρέπει να μένει στη μνήμη όλων ως ένα από τα μεγαλύτερα κακά. Κάθε προσπάθεια σύγχρονη Εξωραϊσμού τέτοιων καταστάσεων πρέπει να απορρίπτεται μετά βγδελυμίας. Ευχαριστούμε για όλη αυτή την προσπάθεια που κάνετε και κάνατε και ελπίζω να συνεχίσετε έτσι.
23-12-2007 Γιώργος από Αθήνα
Σε πιάνει ρίγος μέσα σε αυτό το μουσείο - σχολείο, νομίζεις ότι ξαναζείς και εσύ μέσα στην ιστορία, αισθάνεσαι όλη αυτή την θηριωδία και φτάνουν δάκρυα στα μάτια σου. Αιωνία τους η μνήμη.
26-04-2008 Ανθή Καραγιάννη
Σήμερα, 15-05-2010 ξανάζησα νοερά τη θυσία των μαρτυρικών Καλαβρύτων. Νοιώθω ιδιαίτερα υπερήφανος και ευλογημένος από το Θεό που διετέλεσα επί 8μηνο (1974-75) υπηρεσιακός δήμαρχος Καλαβρύτων, ως Πρωτοδίκης τότε Καλαβρύτων.
Γρηγόριος Πέτρου Μάμαλης Αντιπρόεδρος Αρείου Πάγου Ε.Τ.
Με την εμπειρία της δημοσιογράφου που έχει επισκεφτεί αρκετά μουσεία. Σας συγχαίρω για την θαυμάσια δουλειά στο χώρο του Μουσείου. Σαν Ελληνίδα συγκλονίστηκα και οργίστηκα για τον άδικο χαμό των συμπατριωτών μας…
Ελένη Παπαδοπούλου
Συγκλονιστικό! Αυτά είναι τα πραγματικά μαθήματα ιστορίας για τις νέες γενιές που ακολουθούν.
Μπράβο στους δημιουργούς. 23-05-2007Β.Κυριαζή Εκπαιδευτικός.
Danke! Sehr bewegendes und unglaublich beruhren des Museum. Ich hoffe, dass eines Tages auch deutsche Texte zu den Exponaten gestreut werden und besonders auch die Zeitzeugen –leider verstehe ich Kein Griechisch. Hoffentlich sehen viele Deutsche diese Ausstellung, damit so et was NIE WIEDER Geschieht.
27-05-2007 Christiane Nixdocff, Darmstadt, Germany
Όλα όσα είδα με συγκίνησαν. Με έκαναν να μισήσω ακόμα πιο πολύ αυτό το σήμα. Οι εικόνες και τα βίντεο με έκαναν να καταλάβω τι εστί πόλεμος! Σας αξίζει ένα μεγάλο Μπράβο! Σας ευχαριστούμε! Ένα σύνθημα μόνο: ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ. ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ.
2-08-2007 Κατερίνα 11 χρονών
Γονατίζω ευλαβικά στον ιερό αυτό τόπο. Μικρό παιδί τότε έζησα τα γεγονότα σ΄ένα χωριό πολύ κοντά. ΔΕΝ ΞΕΧΑΣΑ!!
19-09-2007 Τριανταφυλλόπουλος Κων.
This was a sad place to be, but I am glad I got to visited. I feel bad for all the people who had to experience that. Thanks.
25-07-2008 Vanessa Papadopoulos
A very moving and emotional exhibition. I admire the courage of the people of Kalavrita and all of Greece. You suffered great pain.
3-08-2008 Andrew Lane, London, UK
Οργή, θυμός, πόνος, θλίψη, εκδίκηση… Δεν μπορώ με λόγια να περιγράψω τα συναισθήματα που ένοιωσα βλέποντας όλους αυτούς τους ανθρώπους να σκοτώνονται τόσο άδικα…τόσο απάνθρωπα…Συγχαρητήρια για το καταπληκτικό μουσείο που κατάφερε να μας ευαισθητοποιήσει όλους και να μας κάνει έστω και για μια στιγμή να σκεφτούμε πόσο μας πόνεσαν οι Γερμανοί και πόσο σκληρά και άδικα φέρθηκαν στους ανθρώπους που δεν έφταιγαν! Και πάλι συγχαρητήρια!!!
3-1-2007 Άννα Καπόλου, 14 χρονών
Από το Gymnasium Michelstadt επισκεφθήκαμε σήμερα το μουσείο. Εμείς είμαστε οι απόγονοι αυτών των Γερμανών εγκληματιών – ντρεπόμαστε πολύ. Θα κάνουμε όλες τις προσπάθειές μας να μη ξαναγίνει ποτέ κάτι τέτοιο.
26-06-2010 W. Bisshoff
Η επίσκεψη στο Μουσείο των Καλαβρύτων λειτούργησε σαν να έπεσε μία αόρατη βόμβα μέσα μου, ταρακουνώντας όλο μου το είναι: με έκανε επαναβεβαιώσω μέσα μου την πίστη μου στα ιδανικά της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας και να ορκιστώ για μία ακόμα φορά: “ Ποτέ πια πόλεμος”.
12-07-2009 Ευθ. Ν. Λαζογιώργος Αντιδήμαρχος Άμφισσας
Συγκλονιστικό. Μνήμες, πόνος, τιμή κι ελπίδα σμίγουν ως θύμηση για το παρελθόν και προοπτική για το μέλλον. Εξαιρετικό μουσείο.
13-12-2009 Ι. Ιωσήφ ΠΡΕΣΒΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
Με λένε Θωμαΐς και είμαι 12 ετών, ήρθα να δω αυτό το μουσείο εντελώς τυχαία…Ήταν συγκλονιστικό, στέκομαι εδώ στην τελευταία αίθουσα και σκέφτομαι το ποτάμι που σχηματίστηκε τότε απ΄ το φρικτό αίμα που αδίκως χύθηκε.
27-12-2007
Δεν έχω κάποια πατριωτικά λόγια. Η συγκίνηση είναι δεδομένη. Συγχαρητήρια θερμά για τον τρόπο που έχει παρουσιαστεί αυτό το ιστορικό γεγονός. Η επίσκεψη στο μουσείο, ήταν μια άκρως συγκινησιακή εμπειρία!!
23-03-2008 Ελένη Καραγιάννη (εικαστικός)
Συγκλονισμένοι και με δάκρυα στα μάτια προσκυνούμε τον ιερό αυτό χώρο. Κατάρα και ανάθεμα σ’ αυτούς που αγαπάνε τον πόλεμο. Σαν Κύπριοι που βιώσαμε πριν 33 χρόνια περίπου τα ίδια προσευχόμαστε στο Θεό για την ανάπαυση των Ψυχών όλων αυτών των Ηρώων και γονατίζουμε μπροστά στην μεγάλη καρδιά και την αντοχή των μανάδων των Καλαβρύτων της 13ης Δεκέμβρη του 43.
15-12-2007 Χαρίλαος Χαριλάου Δημ. Σύμβουλος της Κατεχόμενης από τα Τουρκικά Στρατεύματα της πόλης της Μόρφου στη Κύπρο.
Με ξενάγησε ο εγγονός μου – 5 χρονών παιδί είπε πως είναι Έλληνας και υπερήφανος βλέποντας τις εικόνες αυτές και δάκρυζε. Μακάρι να έχουν όλοι την ευαισθησία ενός παιδιού και την αγνότητα και την αγάπη για την πατρίδα του. Δεν θα χαθεί ποτέ η Ελλάδα μας.
6-01-2008 Θωμοπούλου Καίτη
Καλάβρυτα 21/3/2008 Νιώσαμε πραγματικό δέος! Τέτοιες εκπαιδευτικές επισκέψεις αξίζουν πραγματικά.
Η Διευθύντρια- Οι καθηγητές και οι μαθητές της Β΄ τάξης του Γυμνασίου Νέας Ερυθραίας νομού Αττικής.
Θλίψη – Πίκρα – Πόνος μα και Οργή – Θυμός – αγανάκτηση Αυτοί θυσιάστηκαν – εμείς ζούμε. Αυτοί πέθαναν - εμείς Κάθε μέρα τους σκοτώνουμε πιο πολύ. 498 ήρωες δεν θέλουν να τους μιμηθούμε… … Θέλουν ΜΟΝΟ να τους θυμόμαστε. ΜΠΟΡΟΥΜΕ;
22-03-2008 Επιτροπάκης Σταύρος από Χίο Υπ/κος Στρατού ξηράς κ’ περήφανος που είμαι Έλληνας.
Εξαιρετική δουλειά! Μια πραγματικότητα που ειλικρινά σε συγκλονίζει. Το ευχαριστώ είναι λίγο…
28-03-2008 Τσιόγκα Ελένη – Συντηρήτρια αρχαιοτήτων.
It takes one second to destroy a life and a lifetime to rebuild it. The women of Kalavryta did exactly that. I know that because my grandmother, Ευθυμία Βάγια, is the rock that has kept our family strong and united.
Δημήτρης Σούδας, εγγονός Ευθυμίας και Γεωργίου Βάγια. Με την σύζυγό μου Ελισάβετ και την κόρη μου Γεωργία – Ευθυμία
Οι μαρτυρίες και οι μνήμες οδηγός ειρήνης, αλληλεγγύης και συναδέλφωσης.
Παπλωματάς Κων/νος εκπρόσωπος του Δ.Σ της ΔΟΕ σε οργανωμένη επίσκεψη.
Συγκλονισμένος από τη θυσία, εξαιρετικά ικανοποιημένος από το σεβασμό στην ιστορική μνήμη. Ο αγώνας πρέπει να συνεχισθεί μέχρι την τελική δικαίωση, την καταβολή των επανορθώσεων προς τον ελληνικό λαό.
25-10-2008 Αριστομένης Συγγελλάκης Μέλος Σ.Ε.Δ.Σ Εθνικού Συμβουλίου για τη Διεκδίκηση των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα.
Ερχόμενοι από έναν άλλο τόπο θυσίας όπως τα Καλάβρυτα, καταλαβαίνουμε κ’ αισθανόμαστε τα συναισθήματά σας. Ένα μεγάλο μπράβο για την εξαιρετική δουλειά σας κ’ τη φιλοξενία σας.
13-12-2008 ΤΟ Σ.Υ.Ν. ΚΟΜΜΕΝΟΥ ΑΡΤΑΣ
Das Leben ist ein Geschenk!!! Nie wieder Krieg! Nie wieder Lugen! Nie wieder Betrugen! achtet das Geschenk !!!
23-12-2008 Daniel Musenbach
Ίσως το μοναδικό μουσείο που μίλησε στην καρδιά μας. Συγχαρητήρια σε όσους συντέλεσαν στην λειτουργία και την διατήρησή του
28-03-2009 Αγγελική – Σταμάτης Φοιτητές
This is an important museum. The memory of the tragic holocaust should never die!
19-8-2009 Margita & Ewald Vanvugf from Amsterdam
Σαν κ’ λάτρης των μουσειακών χώρων δε θα μπορούσα να μην γράψω κ’ να εκφράσω τον θαυμασμό μου για το μουσείο των Καλαβρύτων. Ένα έντονο συναίσθημα σε πλημμυρίζει από την είσοδο μέχρι κ’ το τελευταίο βήμα σου στην έξοδο!
Συγχαρητήρια. 6-09-2009 Πατινιώτη Β
I was very touched and very upset, very angry with the Germans. This memorial is a fantastic site to remind people of what had been done by the Nazi regime.
19-9-2009 Angelo Salamakis Australia
Tragisch was 1943 in Kalavrita geschehen ist. Wir werden das nie begreifen und gedenken der betroffenen Bevolkerung.
29-09-2009 Adrian Kagi + Jorg Fasler, Schweic.
Συγχαρητήρια! Μια εμπειρία μοναδική κ’ συνάμα συγκλονιστική! Τα λόγια είναι περιττά για να περιγράψουν τα συναισθήματα.
21-11-2010 Σύλλογος Αρβανίτικου Πολιτισμού Άνω Λιοσίων “Η Γρίζα”.
An excellent museum, heart breaking. I ever cried!! So sad, we all wish it never happened but a very good heart breaking museum.
02-08-2010 Ella, Esme, Philip and Allision.
Περνώντας από τον τόπο αυτόν σαν μία όμορφη εκδρομή σταμάτησα να δω το μουσείο. Συγκινήθηκα προσπαθώντας να φανταστώ τον πόνο αυτών των ανθρώπων που επέζησαν μετά. Αξιόλογη δουλειά και εκθέματα για να μάθεις πράγματα που δεν ήξερες.
12-09-2010 Μαρία Ζερβού
Η συγκίνηση μου είναι μεγάλη!!! Πρώτη φορά αντικρίζω σε μουσείο την τραγική ιστορία της νεότερης Ελλάδας. Οι Έλληνες ήμασταν πάντα ήρωες !!! Κι έτσι πρέπει να μείνουμε.
10-10-2010Άννα, Δράμα.
Χρήσιμον θα ήταν όλοι οι Έλληνες να επισκεφθούν το μουσείο τούτο, όπου η θλίψη για τους αδικοχαμένους συμπατριώτες μας διαποτίζει κάθε του γωνιά. Η ιστορία δεν ξεχνιέται και δεν παραγράφεται. Συγχαρητήρια!!!
29-10-2010 Χάρης και Κατερίνα.
(In order to interrupt the flowplace the mouse over the text )
History
This land, full of rumbling blood rivers, holds high the old, holy banners and chants laudatory hymns for Honour, for Conscience, for Pride...
This land holds in its bosom the wounded doves... ........................................................................... This land holds on its shoulders the heavy journals of the centuries overflowing with shimmers of Glory and the myrrh of Duty... ........................................................................... This land remains for the race, the Holy Grail, with my body and my blood... ............................................................................ This land taught me to weigh the right against the growth of people's rage, that's why I kneel and kiss the hallowed bones that have become amulets, under the strides of time that has not erased their Myrrh and their Light...
Jannis Andrikopoulos(extract from the Poetic Composition “Blood and Myrrh of the Kalavrytan Neomartyrs”)
The time of turmoil
The time of turmoil engraved on time wipeout and disaster. Blood, fire and pain
Shown foreveron the silent watch when the lamentstarted.
Thanos Tsaparas
2 and 34’
2 and 34’ The clock fingers carved on Time’s bloodied face the day of your Immortality. 2 and 34’ The machineguns of Shame signaled the end of Summer and we, among your ashes planted hopes for the spring. 2 and 34’ Above the flamesthat enveloped your bodywe stretched our frozen hands to find warmth. We wrote songs To the tone of your grief and loss about our freedom and we came to collect the bloody irisof your torture. Kalavrita, rebellious castle, fortress of Freedom. Unconquered City. Lidise, Kessariani and Distomo greet you .... The Holocausts of the World.
Andreas Dafnaios
A BREATH OF PEACE
My sweet dove - my soul; fly high to the sky’s garden in the neighborhood of angels, our own angels are there too.Do not think that you won’t recognize them their eyes are bleary as if they’re looking for something they left unfinishedin their rush to leave .... They’re looking for the pink laughter of the newborn that was untimely made an orphan, the wedding song that was stopped in the middle, the fireplace that slowly burned in the middle of the room ... ...
They’re our angels and you’ll recognize them ... ..
My sweet dove - my soul - fly away to a stubborn city that refuses to forget that wants to honor with hymns. To a city that pretends to be happy, because the radiant laughter of its angels hovers above it.
My sweet dove - my soul - fly away to the group of children who carry in their veins the same blood as the angels. You’ll see their happy eyes that turn bleary when they gaze at the Cross.
Fly to the sky to find the poet who felt the same rigor, the same passion as wewhen he set foot on our sacred lands.
My sweet dove - my soul - fly away to find peace I think it is a beautiful maidenwith her untied silver hair and hand in hand, you and we – all together; let us disperse their radiant laughter - a breath of peace - everywhere.
Angeliki Liakopoulos, pupil of the SHS of Kalavrita (From the National Student Poetry Contest “Athlon Poetry Ioannis and Lena Strefi – Koutsochera”)
MUNICIPAL MUSEUM OF THE KALAVRITAN HOLOCAUST
A. Sigros 1-5, Kalavrita, PC 25001
Tel & Fax: 26920-23.646
http://www.dmko.gr || Email
Open: Tuesday - Sunday Closed: Monday
Winter: 09:00 to 16:00
Summer: 10:00 to 17:00
Get free downloads for Internet Explorer 7, including recommended updates as they become available. To download Internet Explorer 7 in the language of your choice, please visit the Internet Explorer 7 worldwide page.
